Nieuwsbrief 2025

De column van Nicole Na 5 maanden in Nederland te zijn geweest kwamen Teleza en ik op 24 november eindelijk terug aan in Malawi. In juni toen we als gezin naar Nederland kwamen hadden we nooit kunnen bedenken wat ons te wachten stond. De gezondheid van Teleza ging langzaamaan achteruit. Bij een kleine verkoudheid zakte haar zuurstofniveau sneller naar beneden, wat voorheen niet zo erg het geval was. Haar jaarlijkse controle stond gepland voor begin juli en ik hoopte dat de doctoren haar met een kleine aanpassing zouden kunnen helpen. Ze onderging verschillende testen en al snel bleek dat de situatie ernstiger was dan we dachten. Bij inspanning zakte haar zuurstofniveau binnen 1 minuut onder de 50%. De doctoren besloten een hartkatheterisatie te doen om te onderzoeken waarom haar zuurstofgehalte zo snel zakte. Ze ontdekten tijdens de operatie dat haar lichaam nieuwe bloedvaten had aangemaakt. Deze werden tijdens de katheterisatie gedicht. Al snel bleek echter dat dit niet het gewenste resultaat had en dus werd de situatie van Teleza weer opnieuw besproken. De chirurgen hadden voorgesteld de gaten tussen haar hartkamers te dichten en zo kwam Teleza op de spoedlijst voor een openhartoperatie. Vanwege de zomerperiode en een chirurg die op vakantie was moesten we een maand wachten voordat ze opgeroepen werd. Op 1 september was het zover, Teleza werd opgenomen in het LUMC in Leiden voor een operatie de volgende dag. We zouden ongeveer 2 weken in het ziekenhuis moeten verblijven. De volgende dag onderging ze een 10 uur durende openhartoperatie. Helaas bleek tijdens de operatie dat haar rechterhartkamer te klein was om te kunnen functioneren en daardoor was het niet mogelijk om de gaten tussen haar hartkamers te sluiten. Ze gingen voor plan B; een Fontan procedure. Tijdens deze operatie is haar rechterhartkamer volledig buiten spel gezet en functioneert haar hart met enkel de linkerkamer. De operatie was succesvol en als snel was haar zuurstofniveau beter dan ooit. Maar helaas kwamen er ook snel complicaties bij. Haar lichaam had enorm moeite om de nieuwe balans te vinden tussen longen en hart met als gevolg dat haar longen continue vol bleven lopen met pleuravocht. De 2 maanden die volgden waren ontzettend moeilijk. Teleza heeft eerst een week op de intensieve care gelegen waar ze de eerste dagen bijna niet bij bewustzijn is geweest door de vele medicijnen die ze kreeg. Acht operaties volgden voor het inbrengen van nieuwe drains, in totaal is er meer dan 15 liter pleuravocht rondom haar longen verwijderd. Haar rechterlong bleek een soort van schot rondom een hoeveelheid vocht te bouwen waardoor een tiende operatie nodig was om dat vocht manueel weg te halen. Daarnaast heeft ze ook nog een longontsteking gehad en een dagelijkse injectie met bloedverdunners naast al de controles en wondverzorging. Ook werd ze voor 6 weken op een heel streng dieet gezet. Haar zussen waren inmiddels terug naar Malawi met oma vanwege school. Ondanks het grote leeftijd verschil tussen Teleza en haar zussen hebben ze een hele hechte band met elkaar en was het ontzettend zwaar voor Teleza om dit alles te moeten doorstaan zonder haar zussen. Ze raakte halverwege de opname in een depressie wat niet natuurlijk niet geholpen heeft bij haar herstel. Ze wilde haar bed niet meer uit, at bijna niets en had meerdere huilbuien en woede-uitbarstingen per dag. Gelukkig en ontzettend dankbaar daarvoor vond haar lichaam uiteindelijk een nieuwe balans en mochten we eind oktober het ziekenhuis verlaten. De controles die volgden waren gelukkig goed en op 20 november kregen we eindelijk het goede nieuws dat Teleza stabiel genoeg was om terug naar Malawi te vliegen. Diana en Maria hebben het ontzettend goed gedaan maar ook voor hen was het een hele moeilijke periode. Vooral Maria heeft het heel zwaar gehad en het zal nog even gaan duren voordat alles weer op de rit is voor haar. Teleza heeft een trauma overgehouden aan deze periode en zit nog volop in haar herstel. Ze gaat een paar uur per dag, een paar dagen per week naar school. Een volle week zit er voorlopig nog niet in. Ze heeft moeite met drukke situaties en is nog volop bezig met het verwerken van alles wat er gebeurd is. Een kleine herinnering kan haar volledig overstuur maken. Het zal nog even duren voordat alle drie de meiden deze periode hebben verwerkt maar het belangrijkste voor nu is dat we weer samen zijn. Dank voor alle kaarten die we hebben mogen ontvangen en voor het medeleven. Het waren kleine lichtpuntjes in deze moeilijke tijd. Lieve groet Nicole Welkom in Malawi. Altijd als we worden opgehaald van het vliegveld en we rijden door de hoofdstad naar het Afriana House denk ik: “Welkom in de chaos van Malawi”. Ook al is er enorm veel veranderd de afgelopen 10 jaar toch blijft het voor mij een wereld vol chaos. Maria en Diana waren ontzettend blij weer thuis te zijn. Tijdens de rit naar huis vroeg Diana al aan de chauffeur of er sima voor haar klaar stond. Nou dat niet maar er stond wel een welkomstcomité klaar en iedereen was zo blij om de meiden weer te zien. Er werd geroepen, gedanst, geknuffeld en volop gezongen. Wat een hartelijk welkom en de sima werd snel voor haar klaargemaakt. Toen dit voorbij was kwamen de vragen: “Waar is mama en waar is Teleza”. Nadat ik vertelt had dat mama en Teleza echt terugkomen als Teleza weer beter is vroegen ze: ”Blijf jij hier dan slapen”. “Ja tot mama terug komt”. Voor mij was het een onverwachte reis naar Malawi. Dit hadden we niet kunnen voorzien en dat het ruim 3 maanden zou gaan duren al helemaal niet. Het was goed om te zien hoe schoon en opgeruimd het huis was bij aankomst. De nannies hebben hun werk de afgelopen 6 weken heel goed gedaan. Ook de kindjes zagen er blij en vrolijk uit. Met z’n allen, de 9 oppasnannies, de kooknanny, de poetsnanny, de chauffeur en de 2 bewakers/tuinmannen vormen ze een goed team. Dit alles onder de bezielende leiding van Katie en Madalo. Als Nicole in Nederland is heeft Katie de leiding over het Afriana House. Zij heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel en woont al 11 jaar in het Afriana House.. Ze organiseert meetings met de nannies en houdt de boel goed in de gaten. Katie regelt ook alles wat betaald moet worden en dat is heel wat kan ik u vertellen. De salarissen worden contant uitbetaald en het overwerk moet goed worden bijgehouden. Samen hebben we de boodschappen gedaan op maandag en vrijdag. De prijzen die je betaalt in Malawi in een supermarkt zijn ongelofelijk hoog. We kochten alleen de noodzakelijke producten. Iedere week 40 flessen van 5 liter water. Het water uit de kraan is niet te drinken. In de ochtend drink je chloorwater, het is dan ook echt wit, en in de avond heb je bruin water. Om ziektes te voorkomen kopen we dus flessen water. Een brood kost bij de bakker in Lilongwe 2 euro in. Ze verkopen alleen wit brood. Iedere week hebben we zo’n 35-40 broden nodig voor alle kinderen en personeel. Verder wordt er door iedereen ’s middags sima met een ei, bruine bonen en een sausje van groene bladeren gekookt met tomaten en een uitje erbij gegeten en in de avond rijst met een stukje vlees, gehakt of een worstje. Ook krijgen ze vaak wat yoghurt of pap als toetje. In de loop van de ochtend en middag krijgen de kinderen nog een schaaltje paala. Dit is een gezonde pap gemaakt van maismeel waar ze dol op zijn. En natuurlijk zo af en toe een snoepje tussendoor. De lolly’s zijn favoriet. In het Afriana house is er een duidelijke structuur aanwezig voor de kinderen. Dit is nodig omdat ze eigenlijk altijd uit een wereld komen waar helemaal geen structuur aanwezig was. Iedere dag ben ik naar de bouw geweest van het nieuwe Afriana House. Helaas was er de afgelopen 6 weken maar bitter weinig gebeurd. Nicole heeft, voor ze naar Nederland vertrok ervoor gezorgd dat alle materialen aanwezig waren en de aannemer geld gegeven om cement te-++ kopen. Helaas heeft hij dit geld voor een ander project gebruikt en zonder cement konden de bouwvakkers niets beginnen. Het is dus goed om er iedere dag langs te gaan want zoals het spreekwoord zegt: als de kat van huis is dansen de muizen op tafel. Nicole is toen heel boos op hem geworden en het feit dat hij nu wist dat ik iedere dag kwam controleren en foto’s maakte van de vorderingen heeft wel geholpen. Toch verloopt het allemaal vrij traag naar Nederlandse begrippen. Maar goed het is ook Malawi en geen Nederland. Je moet continue overal achter aan zitten en dagelijks bellen anders gebeurt er niets. Ik ben erg benieuwd of hij de deadline gaat halen al beweerd de aannemer zelf dat alles goed komt. Toen ik na 3 maanden vertrok waren ze begonnen met het schilderwerk dus wie weet. Wat ik wel zeker weet is dat het heel mooi en groot wordt als het klaar is. Een eigen gedeelte voor Nicole en haar meiden en veel grotere slaapkamers voor de kinderen. Ook de andere ruimtes zijn een stuk groter maar er is nog behoorlijk wat werk te verzetten voor alles klaar is. Op de eerste twee weken van mijn verblijf na hebben er altijd kindjes in het ziekenhuis gelegen. De nannies, die ieder hun eigen kindjes verzorgen geven heel goed op tijd aan wanneer ze vermoeden dat een kindje niet in orde is. Heeft het kindje koorts dan gaan we er gelijk mee naar het ziekenhuis. In Malawi hebben ze geen huisartsen. Heb je hulp nodig dan ga je naar het ziekenhuis. Vaak hebben ze dan ergens een ontsteking. Ze worden dan opgenomen en krijgen een infuus met antibiotica voor minimaal 5 dagen. Dit betekent dat er ook 5 dagen continue een nanny bij het kindje in het ziekenhuis aanwezig moet zijn. Gedurende mijn verblijf zijn er ook 4 pasgeborenen opgenomen in het Afriana House. Deze worden gebracht door Social Welfare. Een jongetje was te vroeg geboren en woog nog geen 1000 gram. In eerste instantie deed hij het heel goed maar op het eind van de tweede week begon hij af te vallen terwijl hij wel iedere twee uur zijn flesje goed leeg dronk. Iets klopte er dus niet. In de laatste week voor ik naar huis ging kwamen de artsen er achter dat hij TBC had en is hij op de juiste medicatie gezet. Al die tijd heeft hij op de neonatologie afdeling gelegen wat betekende dat er een aparte nanny bij hem moest blijven. De nannies krijgen 10.000 kwatcha per dag wat omgerekend zo’n € 5, is om eten te kopen in het ziekenhuis. Iedere dag worden er schone spullen zoals kleertjes, luiers, dekentjes en water naar het ziekenhuis gebracht en gaat er een andere nanny naar de kinderafdeling die daar dan weer 24 uur blijft. De nanny op de neonatalogieafdeling mag niet gewisseld worden zoals op de kinderafdeling. Dit betekende dat er voortdurend twee nannies in het ziekenhuis waren waardoor de anderen veel moesten overwerken. Dit is nooit een punt. Ze lossen het gezamenlijk op maar soms heb ik echt wel gedacht: “Een extra nanny zou niet overbodig zijn”. Er was al 1 nanny nodig om de andere drie baby’s iedere 2 uur te voeden en te verschonen. Ook hebben er, tijdens mijn verblijf, twee organisaties die ons financieel ondersteunen, een bezoek gebracht aan het Afriana House. Ik heb ze een rondleiding gegeven en beide keren hebben we het nieuwe huis bezocht. Beide organisaties waren zeer positief gestemd over het nieuwe huis en ik had het vermoeden dat ze erg onder de indruk waren. Zeker over het feit dat we ook nog eens 1000 m2 land hebben bijgekocht zo voorbereid te zijn op de toekomst. Alle kinderen en jongeren zijn weer naar school gegaan gedurende de periode dat ik in Malawi verbleef. Jammer genoeg kan 1 meisje niet naar school. De reden? Er is geen plaats meer in de auto. Met 10 personen zit deze helemaal vol. Ik had echt met haar te doen. De kinderen gaan heel graag naar school en als je dan alleen moet achterblijven is hartverscheurend om te zien. We moeten echt geld zien op te halen voor een busje. De jongeren verblijven in een internaat en komen alleen in de vakanties naar huis. Gelukkig weet Katie heel goed wat iedereen nodig heeft zodat ze met een volle koffer met spullen de bus in konden stappen. Op naar een nieuw schooljaar. Op zondag 16 november ben ik teruggevlogen naar Nederland. Nicole en Teleza waren inmiddels uit het ziekenhuis zodat we nog een paar dagen samen hebben doorgebracht. Op zondag 23 november zijn Nicole en Teleza terug gevlogen naar Malawi. Groeten aan iedereen. Lilian van Elteren Attentie – niet vergeten – Attentie SponsorKliks Wist u dat u ons met uw aankopen via internet ook kunt steunen? Zonder dat het u iets extra’s kost de kinderen in Malawi extra helpen, behoort nu tot de mogelijkheden. Hoe mooi is dat? Als je via www.afrianafoundation.org op de button “SponsorKliks” klikt komen er heel veel winkels in beeld, zoals o.a. Bol.com, Coolblue, Booking.com, maar ook Greetz, de Staatsloterij en zelfs Thuisbezorgd.nl. Het kost niets extra’s (alleen een paar klikjes) en je helpt er de Afriana Foundation in Malawi mee. Van iedere bestelling heeft Afriana recht op een kleine commissie. Zo kom je ook rechtstreeks op de goede site voor je aankopen. www.sponsorkliks.com/products/shops.php?club=9073 Doen we dit met velen dan kan het bedrag aardig oplopen Vriendenloterij steunt Afriana Foundation als goed doel ‘Goed Nieuws! De aanmelding van de Afriana Foundation om samen te werken met de Vriendenloterij is verwerkt. Uw club is vanaf nu een goed doel bij de Vriendenloterij.” Deze geweldige boodschap mochten wij van de Vriendenloterij ontvangen. Vanaf nu kunnen deelnemers aan de Vriendenloterij het goede doel van hun lot overzetten naar onze Afriana Foundation. Dat betekent dat voortaan 40% van de waarde van uw Vriendenlot, dat is € 6.00 per trekking, direct wordt overgeschreven op onze bankrekening. Het werkt heel eenvoudig; met 1 telefoontje naar de Ledenservice van de Vriendenloterij, 088-0201020, kun je ons steunen. Kies in het programma knop 5 en geef aan dat je je aan wilt melden met registratiecode 22400. Het programma geeft aan dat je daarmee de Afriana Foundation wil steunen. Als je dit bevestigt is de opdracht geregistreerd en ontvangen wij die mooie bijdrage van de Vriendenloterij. Doen en niet vergeten. Dank daarvoor.